بازی و آموزش از نیاز‌های اساسی کودکان است. بهره‌مندی از بازی و آموزش با کیفیت، رشد و تحول همه جانبه‌ای را هم در دوران کودکی و هم در بزرگسالی به ارمغان می‌آورد. در این راستا می‌توان به بازی‌های صاحب‌نظرانی مانند پیاژه، پستالوزی، فروبل و مونتسوری استناد کرد.

پژوهش‌هایی که اخیراً بر اساس نظریه‌های پیاژه انجام شده است نشان می‌دهد، کودکانی که در سنین پیش از دبستان فرصت برای انجام بازی‌های پیاژه داشته‌اند، در دوران دبستان نسبت به همسالان خود که این امکان را نداشته‌اند، در زمینه‌ی فعالیت های شناختی چون منطق، ریاضی و زبان، رفتار پیشرفته‌تری را بروز می‌دهند. تا حدود یک قرن پیش اهمیت و ارزش آموزش پیش از دبستان چندان شناخته شده نبود، بنابراین توجه کمی به آن می شد.

دکتر ماریا مونتسوری با تاسیس ” خانه خردسالان ” و استفاده از ابزار در آموزش کودکان، همچنین پژوهش‌هایی که ژان پیاژه و دیگر محققان بر روی رشد ذهنی و عقلانی کودک انجام دادند، موجب شدند تا اهمیت آموزش پیش از دبستان بیش از پیش روشن گردد. در چند دهه‌ی اخیر نیز در مورد یادگیری در دوران کودکی به عنوان مرحله‌ا‌ی متفاوت از زندگی بشر پژوهش‌های زیادی انجام گرفته است. دستاورد این تحقیقات توانست مسیری جدید در سیستم آموزش پیش از دبستان بگشاید. قسمت مهمی از بازی‌های پیاژه بر مفاهیم پایه ریاضی استوار است.

ریاضی روش فکر کردن است، دانش درک و طبقه‌بندی و بیان روابط است، ریاضی ابزاری است که در حل بسیاری از مسایل روزمره زندگی به ما کمک میکند و آن زمان که به عنوان نوعی از اندیشیدن در ذهن استقرار یابد می‌تواند به راهبردهایی برای سازماندهی افکار، تجزیه و تحلیل، ترکیب داده‌ها و نظم فکری، کل زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. با این اوصاف و توجه به این نکته که دوران پیش از دبستان، سال‌های حساس رشد و یادگیری است و از آن‌جا که آموزش در این سال‌ها، آسان‌تر، عمیق‌تر و وسیع‌تر صورت می‌گیرد و نکته مهم دیگر اینکه ساختارهای ذهنی کودکان در این سنین در حال شکل‌گیری است و هنوز به ثبات نرسیده است، ضرورت و اهمیت آموزش مفاهیم ریاضی به کودکان این گروه سنی آشکار می‌گردد.

یکی از نکات بسیار مهم که شایدبرای بسیاری مطرح شده باشد این است که کودکان بالاخره این مفاهیم را در دوران مدرسه خواهند آموخت پس چه نیازی به وجود این آموزش‌ها در سنین پیش از دبستان است؟ پاسخ این سوال در تفاوت استقرار مفاهیم به صورت نظام فکری است و یا یادگیری آن تنها به صورت سطحی و فقط در حد رفع تکلیف مدرسه. بی شک می‌توان گفت که داشتن ذهنی سیستماتیک می‌تواند کل زندگی شخص را در همه‌ی دوران‌های زندگیش تحت تاثیر قرار دهد. تفکر شهودی و مکاشفه‌ای کودکان در حدود سه سالگی آغاز می‌شود و به دلیل رشدِ زبان، حافظه، کاربرد نماد‌ها و تصویر سازی ذهنی، شناخت آنها گسترش می‌یابد. توانایی استدلال نمودن در آنان آغاز می‌شود، رابطه‌ی بین کل و جزء را در این سال‌ها درک می‌کند و روابط کیفی ریاضی را می‌فهمند. بنابر این جمعیت هدف این آموزش‌ها از شروع سه سالگی تا هفت سالگی و قبل از ورود به سیستم آموزشی مدارس توصیه می‌شود. در بسته بازی‌های شناختی-ابقایی و ریاضی تولید شده توسط گالیله کوچولو این آموزش‌ها از منابع مختلف گردآوری و بر اساس مفاهیم پایه و ایجاد فرصت کار عملی ارایه گشته است.

اشتراک مطالب در: